geçiyor zaman..

Nasıl geçmiş zaman,ne elim varmış bişeyler yazmaya ne gönlüm... zaman akarken yorulmuşum besbelli...



şimdi ben bir anneyim...

tahayyülü zordu bunun,şimdi yaşıyorum an ve an... nasıl muazzam bir duyguymuş meğer, hiç bir faniyi (efendimiz s.a.v. münezzehtir..) bu kadar çok sevmemişim meğer.

canım oğlum benim...



yalnız o bir yanım hep eksik.. hiz.i hala çok özlüyorum.. aah sebep olanlar... neyse..



bir sıcak ramazan akşamından şimdilik bu kadar..